وابستگی به شانهی هر بی نسب بس است
در خود مثالِ حضرت آدم شوم چطور؟...
از بس که داغ دیده ام و درد و رنج و آه
پرچم به دستِ قافلهی غم شوم چطور؟
یا شام در غروبِ غم انگیز زندگی....
چون اشک از نگاه خودم خم شوم چطور؟
دیریست از نفس کشیدن خود سیر گشته ام
در کام مرگِ خویش فراهم شوم چطور؟
بخشوده ام جفای تو را صد هزار بار
گر جانشینِ قبلهی حاتم شوم چطور؟
رشاد
برچسب:
نویسنده: یاسین زمانی