اولین بهار!

دل من چه بی قرار و من عجب قراری دارم
همه درد عشق دارم چه عجب نگاری دارم

همه از سردی دنیا و زمستان و دل سردِ زمین
شکوه دارند،خوشم من که عجب بهاری دارم

من ازین دغدغه های دل فریبِ همه عمر
نهراسم که چو همت به بلندای چناری دارم

ز قرار قصه دل به حریم عشق پاک تو رسم
بگشا درب حرم برمن بیچاره شراری دارم

شبِ دیجورِ تو ام من، رخ چون ماهِ تابانت
بنما به سوی رویم ، چه عجب خماری دارم

رشاد