باران عشق

وقت باریدن یک عشق جهان تر بشود
شیشهی غصهی ما کاش مکدّر بشود...!

باد و طوفانیبیاید به سر دشت جنون
و سراب غمِ من کاش که آخر بشود

کاش می شد که فقط بار دیگر میدیدم
جام لبخند تو با خندهی من سر بشود

تو همان سقف بلندی و تهِ خانه منم
کاش سقف و تهِ این خانه برابر بشود

تا بیایی تو در آغوش همان خاطره ها
عشق و مستی و جنون باز سراسر بشود

آه... یادم نرود پای همان خاطره ات
بسرایم غزلِ موی تو را گر بشود....

رشاد